Γενικά τα παιχνίδια ήταν η καθημερινή μας τροφή. Άπειροι συνδυασμοί παιχνιδιών μέσα σε ένα πεδίο ανθρώπινο, φυσικό, με γειτονιές με χωματόδρομους, αυλές, σκαλοπάτια, πεζούλια, δέντρα, ιδιοκατασκευές με φυσικά υλικά, με μεγάλες παιδικές παρέες, με ανοιχτά φιλικά σπίτια.
Και όλα αυτά παίρνοντας δύναμη από μια φέτα ψωμί αλοιμμένη με βούτυρο και ζάχαρη ή σπιτική μαρμελάδα.
Αυτό μας έμεινε μέχρι σήμερα που οι επισκευές και οι κάθε είδους κατασκευές κυριαρχούν στην καθημερινότητα μας.
 |
Το θρυλικό μεταλλικό MECCANO, παιχνίδι της εποχής, με βίδες και παξιμάδια, τροχαλίες κλπ. ήταν ίσως το ωραιότερο παιχνίδι μας. Και τι δεν φτιάχναμε με αυτό. Γέφυρες, σπίτια, καρότσια, γερανούς κλπ.
|
Τα καφάσια τα μετατρέπαμε, με ένα ξύλινο άξονα και ρουλεμάν σε καρότσια. Καθόμαστε επάνω και τα αφήναμε να τσουλάνε στις χωμάτινες κατηφόρες της γειτονιάς, με τις σχετικές τούμπες και τα ματωμένα χέρια και πόδια.
 |
| Χειροποίητο πατίνι. Παιχνίδι όλων των παιδιών της εποχής. |
Τα τόξα ήταν ένα παιχνίδι κατάλληλο για κάθε είδος διαολιάς. Ένα λυγισμένο ξύλο από τα άφθονα δέντρα που υπήρχαν στις γειτονιές, ένα τεντωμένο σχοινί η λάστιχο και ένα βέλος με πρόκα στην άκρη του. Το βέλος κατευθυνόταν κατά προτίμηση σε γάτες που ήταν άφθονες παντού, χωρίς κανείς να ξέρει γιατί. Απλά για παιδική διαολιά.
Το τηλέφωνο, ήταν ένα παιχνίδι με ένα σπάγκο μήκους πολλών μέτρων που στη άκρη του ήταν δεμένα από μία τρύπα δύο κονσερβοκούτια. Όταν μιλούσε ο ένας, μέσα στο κουτί τον άκουγε ο άλλος με το αυτί μέσα στο άλλο κουτί.
 |
| Άλλο δημοφιλές παιχνίδι ήταν τα ''λακουβάκια''. Σκάβαμε λακουβάκια στο δρόμο και πετάγαμε ένα μπαλάκι σε στύλ γκόλφ. |
 |
| Οι σφεντόνες, φυσικά, ήταν σε πρώτη ζήτηση, όλες κατασκευασμένες από μας, με λάστιχο καουτσούκ και δέρμα. Πετάγαμε με αυτές, πέτρες παντού, σε τενεκέδες, σε παράθυρα, σε καμινάδες, σε γάτες, στις δημοτικές λάμπες φωτισμού, σε πουλιά. |
Οι κατασκευές γίνονταν με τα κάθε είδους εργαλεία του πατέρα μας που ήταν μαγικά για μας και συμπλήρωμα των παιχνιδιών, με τα δάχτυλα μονίμως μαυρισμένα από τις σφυριές και τα καρφώματα με πρόκες.
Ένα άλλο είδος παιχνιδιού ήταν η κατασκευή με κουρελούδες της γιαγιάς, σκηνής (αντίσκηνου), στη ταράτσα του σπιτιού, ένα άλλο ονειρεμένο πεδίο παιχνιδιού. Της ταράτσας από όπου έβλεπες τα πάντα, τη μισή Αθήνα, τα γύρω βουνά, τον Άγιο Λουκά και τα βράδια άκουγες το σφύριγμα και το θόρυβο των τρένων μιας ρομαντικής εποχής, όπως στις παλιές ταινίες.
 |
Το κρυφτό ήταν παιχνίδι ομαδικό και το παίζαμε εκείνα τα ονειρεμένα απογευματινά καλοκαίρια. Μάλιστα το παιχνίδι αυτό ευδοκιμεί μέχρι σήμερα.
|
 |
| Η ''μακριά γαϊδούρα'' ήταν κάτι σαν εφαλτήριο και πηδούσε o ένας πάνω από τη πλάτη του άλλου. |
Η συλλογή καπακιών από λεμονάδες μπύρες κλπ μπουκάλια ήταν μια μανία της εποχής, κανείς δεν ξέρει γιατί. Όσα πιο πολλά είχες τόσο μάγκας ήσουν. ΄Ενας φίλος της γειτονιάς είχε ολόκληρο βαρέλι γεμάτο.
 |
Τα τσίγκινα παιχνίδια κυριαρχούσαν την δεκαετία του 1950. Μετά αντικαταστάθηκαν από τα πλαστικά που έπνιξαν όλη τη γη μέχρι σήμερα.
|
 |
| Ένα άλλο παιχνίδι της εποχής ήταν το VIEW MASTER. Ήταν σαν κυάλια και έβαζες μέσα ένα δίσκο με διαφάνειες, από φίλμ, με διάφορες ιστορίες. Τα έβλεπες στο φως, χωρίς μπαταρία και ήταν τα βίντεο της εποχής, Οι εικόνες των θεμάτων τους ήταν ονειρικές και με προοπτική σαν το σημερινό 3D. |
 |
| Εικόνα από το VIEW MASTER (Peter Pan) |
Το τρενάκι με ηλεκτρική κίνηση, το πρωτοείδαμε στον φίλο μας που έμενε κάτω από το πατρικό μας σπίτι. Το είχε φέρει ο πατέρας του από την Ιταλία μάλλον το 1954. Ήταν μαγευτικό, με γραμμές, βαγόνια, μηχανή. Παίζαμε με τις ώρες.
ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΜΑΣ
Δύο περιοδικά κυριαρχούσαν τότε. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ και ΤΑ ΚΛΑΣΣΙΚΑ .
Τα περιμέναμε με λαχτάρα και τρέχαμε στα περίπτερα μόλις έφταναν και κατ'ευθείαν διάβασμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.